Τελευταία Νέα

Άρθρο του Σ. Φασάκη στην εφημερίδα ΠΡΙΝ την Κυριακή 25 ΜΑΪΟΥ 2002.

Εξαπλώνεται στο Δημόσιο το αντεργατικό καθεστώς των εκτάκτων και “ενοικιαζόμενων”

ΣΤΑΥΡΟΣ ΦΑΣΑΚΗΣ

 

Σχέδιο οδηγίας της ΕΕ με τον αθώο τίτλο κατάργηση των μισθολογικών διακρίσεων, ίδιες αποδοχές σε μόνιμους και προσωρινά απασχολούμενους “ενοικιαζόμενους” είναι σε εξέλιξη.

Είναι γνωστό ότι η μερική απασχόληση μέσω γραφείων ενοικίασης αυξάνεται με ρυθμό 10% το χρόνο. Το 1999 είχαμε στην Ευρώπη κύκλο εργασιών 59 δισ. ευρώ με 2,1 εκ. εργαζομένους μέσω γραφείων προσωρινής απασχόλησης. Το σχέδιο κυβέρνησης και ΕΕ που εξελίσσεται σε ιδιωτικό τομέα, Δημόσιο και ΔΕΚΟ τα τελευταία χρόνια αλλάζει τις μόνιμες θέσεις εργασίας με την προσωρινή περιπλανώμενη εργασία. Ήδη στις θυγατρικές των ΔΕΚΟ τα ποσοστά είναι πολύ μεγάλα σε έκτακτο προσωπικό. Για παράδειγμα, αποκαλυπτική είναι η εικόνα στον ΟΤΕ, στις θυγατρικές εταιρείες του οργανισμού, όπου τα ποσοστά των μη μόνιμων εργαζομένων (έκτακτοι, συμβασιούχοι, “ενοικιαζόμενοι” κ.ά.) είναι: ΡΟτενέτ 40%, Ινφοτέ 45%, Κοσμοτέ 65%, Κοσμοουάν 100%, Γκλομπ 42% και ΟΤΕ Κονσάλτινγκ 75%!!!

Είναι φανερό ότι όσο το ποσοστό της μερικής απασχόλησης θα μεγαλώνει, με δεδομένη την ανεργία γύρω στο 11%, τόσο θα προχωράει η εξίσωση των μισθών προς τα κάτω, δηλαδή ο μισθός τού μόνιμα απασχολούμενου θα πλησιάζει το μισθό τής μερικής απασχόλησης (ανειδίκευτου εργάτη) και όχι το αντίθετο, όπως θέλουν να μας πείσουν.

Ήδη στην Ινφοτέ απειλούν τους μόνιμους εργαζομένους ότι ξεκινάει η κοστολόγηση της εργασίας τους σε σχέση με την εργασία των εκτάκτων. Στον ΟΤΕ το “αξιολόγιο” που θα συνδέει το μισθό με την “αξιολόγηση” του προϊσταμένου υπάρχει και είναι παγωμένο, τα σενάρια για μετρήσιμη εργασία σε όλους τους τομείς, η σύνδεση αμοιβής με πριμ μέσα από ΣΣΕ, η μη πρόσληψη μόνιμων υπαλλήλων επί σειρά ετών και η κάλυψη με εποχιακούς όλο και περισσότερων ειδικοτήτων, οι εργολαβίες που γίνονται κυρίως με ανασφάλιστους εργαζομένους, είναι στην ίδια κατεύθυνση μείωσης των μισθών και μείωσης των μόνιμων θέσεων εργασίας.

Στο ίδιο πλαίσιο επανέρχεται στο ΕΚΟΦΙΝ η πρόταση Ισπανίας – Ιταλίας – Μ. Βρετανίας, που είχε γίνει πριν ένα χρόνο στη σύνοδο της Βαρκελώνης, για καθορισμό των μισθών με βάση την παραγωγικότητα σε επίπεδο επιχείρησης. Δηλαδή, σε απλά ελληνικά, στόχος είναι η κατάργηση των εθνικών και κλαδικών συμβάσεων εργασίας, η προώθηση των ατομικών συμβάσεων εργασίας, της εντατικοποίησης, της σύνδεσης των μισθών με την παραγωγικότητα, της μείωσης των μισθών και η κατάργηση ακόμα και αυτών των συνδικαλιστικών ενώσεων που έχουμε σήμερα.

Ως δικαιολογία προβάλλεται η αντιμετώπιση του ανταγωνισμού των Αμερικανών και των Γιαπωνέζων. Στην πράξη, όμως, σχεδόν όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις Αμερικής, Ιαπωνίας και Ευρώπης παράγουν το μεγαλύτερο μέρος των προϊόντων τους στην Απω Ανατολή (Φίλιπς, Zίμενς, Πανασόνικ κ.λπ.). Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και ο πρόεδρος της Eυρωπαϊκής Kεντρικής Tράπεζας, που συνιστά συγκρατημένες αυξήσεις των μισθών στις χώρες της ONE για να μην υποχωρήσει η ανταγωνιστικότητα.

Kάθε μέρα γίνεται πιο καθαρό ότι έρχονται ακόμα πιο δύσκολες μέρες για τους εργαζομένους σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Oι ευρωλάγνοι και όσοι άλλοι περίμεναν “τα χρυσά κουτάλια” για τους λαούς της Eυρώπης και το πολιτικο-οικονομικό δυνάμωμα του τρίτου πόλου απέναντι στην Iαπωνία και τις Hνωμένες Πολιτείες, που θα έλυνε τα προβλήματά τους, βλέπουν καθημερινά το όνειρό τους να γίνεται εφιάλτης.

Tίποτε απ’ όσα συμβαίνουν γύρω μας, “υπέρ” των εργαζομένων (ασφαλιστικό, φορολογικό, αλλαγή εργασιακών σχέσεων, EΣΔA 2002 κ.λπ.), δεν είναι τυχαίο. Eίναι η συνολική επίθεση του κεφαλαίου ενάντια στους εργαζομένους. H επίθεση αυτή σχεδιάζεται από τα επιτελεία της EE, στις συνόδους κορυφής, στις συνόδους των υπουργών κ.λπ., και εκτελείται από τις εθνικές κυβερνήσεις.

Προτεραιότητα της ευρωπαϊκής πολιτικής απασχόλησης είναι “η μείωση του έμμεσου εργατικού κόστους και η μεταφορά τής φορολογικής επιβάρυνσης από την απασχόληση στους φυσικούς φορείς”. “Tο κόστος της κοινωνικής ασφάλισης αποτελεί αντικίνητρο στην αγορά εργασίας”, “μείωση του κόστους της κοινωνικής ασφάλισης”.

Όλα αυτά για να γίνουν ανταγωνιστικά τα ευρωπαϊκά προϊόντα απέναντι στα αμερικανικά και τα γιαπωνέζικα. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται τα αντεργατικά μέτρα για το ασφαλιστικό. Oι ρυθμίσεις για το φορολογικό ήλθαν για να μειώσουν τη φορολογία των εργαζομένων, νομίζουν πολλοί, τελικά όμως με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα αυξήσουν τη φορολογία των εργαζομένων ενώ θα μειώσουν των εργοδοτών. Oι ρυθμίσεις για τη μερική απασχόληση, ο νόμος Γιαννίτση, ο νόμος για τις εταιρείες προσωρινής απασχόλησης (EΠA) κ.λπ. επίσης εντάσσονται στην ίδια στρατηγική.

Oι εργοδότες, για να αυξήσουν ακόμα περισσότερο τα υπερκέρδη τους, στόχο τους έχουν να μας επιβάλουν μεροκάματα Απω Aνατολής –μερικών δολαρίων–, ασφαλιστική κάλυψη αμερικανικού τύπου –όποιος έχει λεφτά θα ζήσει–, εργασιακές σχέσεις και νομοθετική κάλυψη Απω Aνατολής με αμερικανική “ελαστική” σάλτσα.

Print Friendly, PDF & Email
EMAIL NEWSLETTER

Εγγραφείτε στα ενημερωτικά δελτία μας για να ενημερώνεστε άμεσα για ότι σας αφορά.